به پیش رو گناه و بی گناهی
تمام زخم هایم را شمردم
پریشانی، غریبی، رو سیاهی"
تمام پدیده های عالم معجزه هستند، منتها ما از درک معجزه بودنشان عاجزیم.
"I want to know God's thoughts, the rest are details"
به پیش رو گناه و بی گناهی
تمام زخم هایم را شمردم
پریشانی، غریبی، رو سیاهی"
تمام پدیده های عالم معجزه هستند، منتها ما از درک معجزه بودنشان عاجزیم.
امروز هم روز پر کاری بود. کارها به طور افسار گسیخته ای زیاد شده اند. آیکیدو که اصلا نمی رسم بروم، اینجا هم طبیعتا تحت تاثیر قرار می گیرد، ترجمه کتاب هم از برنامه زمان بندی شده عقب مانده است و تافل هم که هر چند از گاهی یادی می کنم ازش با کمی نگرانی. پروژه سربازی خیلی نفس گیر شده است. تقریبا تمام وقتم را می گیرد. گاهی به شوخی به ناظر پروژه می گویم که من را ۴۸ ساعت در بازداشتگاه نگه دارد تا با خیالی آسوده استراحت کنم! در این میان، امروز عصر، دیدن هاتف بعد از تقریبا یک سال برایم حلاوت خاصی داشت، هر چند که این خستگی مزمن این روزها، خیلی زود خودنمای کرد، اما به هر حال خیلی انرژی بخش بود. امیدوارم قبل از بازگشتنش باز هم فرصت دیداری دست دهد.
تقريبا سه يا چهار سال پيش بود که کسي بدون مقدمه به من گفت: اين خانم ميرزاخاني هم شورش را در آورده است!! گفتم: يعني چي؟ گفت: يک رابطه اي است که رياضي دان ها براي n=1 و n=2 آن را اثبات کرده اند و سال هاي زيادي است که تلاش مي کنند براي n=3 هم اثبات کنند. حالا برداشته يک مقاله نوشته که آن رابطه را نه تنها براي n=3 بلکه براي n برابر هر عدد طبيعي ديگري هم اثباتش کرده است. از آن زمان ديگر اسم خانم ميرزاخاني را نشنيدم تا ديشب که اين اي-ميل را دريافت کردم:
دكتر مريم ميرزاخاني استاد جوان ايراني، يكي از 10 مغز برتر آمريكا
باسلام
امروز قصد دارم به معرفي يکي از ايرانيان موفق خارج از کشور که بقول يکي از دوستان جزو «فرار مغزها» هستند، بپردازم.
گاهی اوقات شیرین ترین هوشیاری در فراموشی است.
امروز آن همایش آیکیدویی که گفته بودم برگزار شد. استاد کوبایاشی که 25 سال است دان 8 آیکیدو را دارد، استاد آرای دان ۷ که یک پروفسور است از ژاپن و استاد گاکو هوما (دان ۷) دوست داشتنی که دیگر یک پا ایرانی شده! و مقیم آمریکا است، به تهران آمدند و بعد از همه ما، برنامه خودشان را اجرا کردند.
استاد کوبایاشی و پروفسور آرای بالای 70 سال سن دارند و به خصوص استاد کوبایاشی خیلی لطف کرد که خودش به ایران آمد، چون خیلی از کشورها خواهان حضور او هستند ولی او غالبا شاگردان دان 4 و 5 خود را به آن کشورها می فرستد. در یک کلام باید بگویم که آیکیدویی که من از آنها دیدم سطحش خیلی بالاتر از حد تصور من بود. منظورم از خیلی واقعا خـــیـــلـــی است! هماهنگی در حرکات آنها موج می زد. به خصوص نمایشی که استاد هوما با چوب انجام داد، گویی چوب جزئی از بدن او باشد، سریع، هماهنگ و با تعادل. البته یادمان نرود که اینها بهترین های دنیا هستند.

پروفسور آرای برنامه های محیط زیستی دارد و چند تی شرت با آرم جالبی که خودش طراحی کرده بود را به عنوان هدیه آورده بود. یک اردک که کره زمین را حمل می کند. استاد کوبایاشی (عکس زیر) هم یک دست خط از خودش و چیزهای دیگری به عنوان هدیه آورده بود که در عکس زیر می بینید که سه نفر در حال لوله کردن کاغذ آن دست نوشته هستند.
استاد آرای می گفت که زمانی که اولین باشگاه آیکیدو (همبودوجو) راه اندازی شد، فقط ۵۰ تاتمی داشت و یک زمین کوچک بود و آنها روزی ۵ بار تمرین می کردند. الان البته خود استاد کوبایاشی به تنهایی ۱۳۰ باشگاه در سراسر جهان دارد. رشد آیکیدو در جهان یک الگوی مناسب می تواند باشد. موفقیت در گرفتن دان ۱ جهانی و پوشیدن هاکاما قبل از انجام این همایش، برایم مزیای ارزشمندی داشت ..